भक्ति पाठ
श्री बगलामुखी कवचम् – ४ (त्रैलोक्यविजयम्)
परिचय
यह मौलिक मार्गदर्शिका श्री बगलामुखी कवचम् – ४ (त्रैलोक्यविजयम्) और उसके नाम में आए ज्योतिषीय भाषा का परिचय देती है। यह शैक्षिक समीक्षा है, कोई व्यक्तिगत पाठ या भविष्यवाणी नहीं।
पाठ
श्रीभैरव उवाच ।
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि स्वरहस्यं च कामदम् ।
श्रुत्वा गोप्यं गुप्ततमं कुरु गुप्तं सुरेश्वरि ॥ १ ॥
कवचं बगलामुख्याः सकलेष्टप्रदं कलौ ।
तत्सर्वस्वं परं गुह्यं गुप्तं च शरजन्मना ॥ २ ॥
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचेशं मनोरमम् ।
मन्त्रगर्भं ब्रह्ममयं सर्वविद्याविनायकम् ॥ ३ ॥
रहस्यं परमं ज्ञेयं साक्षादमृतरूपकम् ।
ब्रह्मविद्यामयं वर्म दुर्लभं प्राणिनां कलौ ॥ ४ ॥
पूर्णमेकोनपञ्चाशद्वर्णैरुक्तं महेश्वरि ।
त्वद्भक्त्या वच्मि देवेशि गोपनीयं स्वयोनिवत् ॥ ५ ॥
श्रीदेव्युवाच ।
भगवन् करुणासार विश्वनाथ सुरेश्वर ।
कर्मणा मनसा वाचा न वदामि कदाचन ॥ ६ ॥
श्रीभैरव उवाच ।
त्रैलोक्यविजयाख्यस्य कवचास्यास्य पार्वति ।
मनुगर्भस्य गुप्तस्य ऋषिर्देवोऽस्य भैरवः ॥ ७ ॥
उष्णिक्छन्दः समाख्यातं देवी श्रीबगलामुखी ।
बीजं ह्लीं ओं शक्तिः स्यात् स्वाहा कीलकमुच्यते ॥ ८ ॥
विनियोगः समाख्यातो त्रिवर्गफलप्राप्तये । [सिद्धये]
देवि त्वं पठ वर्मैतन्मन्त्रगर्भं सुरेश्वरि ।
विना ध्यानम् कुतः सिद्धिः सत्यमेतच्च पार्वति ॥ ९ ॥
ध्यानम् –
चन्द्रोद्भासितमूर्धजां रिपुरसां मुण्डाक्षमालाकरां
बालांसत्स्रकचञ्चलां मधुमदां रक्तां जटाजूटिनीम् ।
शत्रुस्तम्भनकारिणीं शशिमुखीं पीताम्बरोद्भासिनीम्
प्रेतस्थां बगलामुखीं भगवतीं कारुण्यरूपां भजे ॥ १० ॥
कवचं –
ओं ह्लीं मम शिरः पातु देवी श्रीबगलामुखी ।
ओं ऐं क्लीं पातु मे फालं देवी स्तम्भनकारिणी ॥ ११ ॥
ओं अं इं हं भ्रुवोर्देशं पातु मे क्लेशहारिणी ।
ओं हं पातु मे नेत्रे नारसिंही शुभङ्करी ॥ १२ ॥
ओं ह्लीं श्रीं पातु मे गण्डौ अं आं इं भुवनेश्वरी ।
ओं ऐं क्लीं सौः श्रुतौ पातु ईं उं ऊं च परेश्वरी ॥ १३ ॥
ओं ह्लीं ह्लूं ह्लीं सदाव्यान्मे नासां ऋं ॠं सरस्वती ।
ओं ह्रां ह्रीं मे मुखं पातु लुं एं ऐं छिन्नमस्तिका ॥ १४ ॥
ओं श्रीं वं मेऽधरौ पातु ओं औं दक्षिणकालिका ।
ओं क्लीं श्रीं शिरसः पातु अं अः कं खं च सारिका ॥ १५ ॥
ओं ह्रीं ह्रूं भैरवी पातु गं घं ङं त्रिपुरेश्वरी ।
ओं ऐं सौः मे हनुं पातु चं छं जं च मनोन्मनी ॥ १६ ॥
ओं श्रीं श्रीं मे गलं पातु झं ञं टं ठं गणेश्वरी ।
ओं स्कन्धौ मेऽव्याद् डं ढं णं हूं हूं चैव तु तोतला ॥ १७ ॥
ओं ह्रीं श्रीं मे भुजौ पातु तं थं दं वरवर्णिनी ।
ओं ऐं क्लीं सौः स्तनौ पातु धं नं पं परमेश्वरी ॥ १८ ॥
क्रों क्रों मे रक्षयेद् वक्षः फं बं भं भगवासिनी ।
ओं ह्रीं रां पातु कक्षि मे मं यं रं वह्निवल्लभा ॥ १९ ॥
ओं श्रीं ह्रूं पातु मे पार्श्वौ लं बं लम्बोदर प्रसूः ।
ओं श्रीं ह्रीं पातु मे नाभिं शं षं षण्मुखपालिनी ॥ २० ॥
ओं ऐं सौः पातु मे पृष्ठं सं हं हाटकरूपिणी ।
ओं क्लीं ऐं कटि पातु पञ्चाशद्वर्णमालिका ॥ २१ ॥
ओं ऐं क्लीं पातु मे गुह्यं अं आं कं गुह्यकेश्वरी ।
ओं श्रीं ऊं ऋं सदाव्यान्मे इं ईं खं खां स्वरूपिणी ॥ २२ ॥
ओं जूं सः पातु मे जङ्घे रुं रूं धं अघहारिणी ।
ओं श्रीं ह्रीं पातु मे जानू उं ऊं णं गणवल्लभा ॥ २३ ॥
ओं श्रीं सः पातु मे गुल्फौ लिं लीं ऊं चं च चण्डिका ।
ओं ऐं ह्रीं पातु मे वाणी एं ऐं छं जं जगत्प्रिया ॥ २४ ॥
ओं श्रीं क्लीं पातु पादौ मे झं ञं टं ठं भगोदरी ।
ओं ह्रीं सर्वं वपुः पातु अं अः त्रिपुरमालिनी ॥ २५ ॥
ओं ह्रीं पूर्वे सदाऽव्यान्मे झं झां डं ढं शिखामुखी ।
ओं सौः याम्यं सदाव्यान्मे इं ईं णं तं च तारिणी ॥ २६ ॥
ओं वारुण्यां च वाराही उं थं दं धं च कम्पिला ।
ओं श्रीं मां पातु चैशान्यां पातु ओं नं जनेश्वरी ॥ २७ ॥
ओं श्रीं मां पातु चाग्नेयां ऋं भं मं धं च योगिनी ।
ओं ऐं मां पातु नैरृत्यां लुं लं राजेश्वरी तथा ॥ २८ ॥
ओं श्रीं मां पातु वायव्यां लूं लं च वीतकेशिनी ।
ओं प्रभाते च मां पातु लीं लं वागीश्वरी सदा ॥ २९ ॥
ओं मध्याह्ने च मां पातु ऐं क्षं शङ्करवल्लभा ।
ओं श्रीं ह्रीं क्लीं पातु सायं ऐं आं शाकम्बरी सदा ॥ ३० ॥
ओं ह्रीं निशादौ मां पातु ओं सं सागरवासिनी ।
क्लीं निशीथे च मां पातु ओं हं हरिहरेश्वरी ॥ ३१ ॥
ओं क्लीं ब्राह्मे मुहूर्तेऽव्याद् लं लां त्रिपुरसुन्दरी ।
विसर्गा तु यत् स्थानं वर्जितं कवचेन तु ।
क्लीं तन्मे सकलं पातु अं क्षं ह्रीं बगलामुखी ॥ ३२ ॥
फलश्रुतिः –
इतीदं कवचं दिव्यं मन्त्राक्षरमयं परम् ।
त्रैलोक्यविजयं नाम सर्ववर्णमयं स्मृतम् ॥ ३३ ॥
अप्रकाश्यं सदा देवि श्रोतव्यं वा च वाचिकम् ।
दुर्जनायाकुलीनाय दीक्षाहीनाय पार्वति ॥ ३४ ॥
न दातव्यं न दातव्यमित्याज्ञा परमेश्वरी ।
दीक्षाकार्यविहीनाय शक्तिभक्तिविरोधिने ॥ ३५ ॥
कवचस्यास्य पठनात् साधको दीक्षितो भवेत् ।
कवचेशमिदं गोप्यं सिद्धविद्यामयं परम् ॥ ३६ ॥
ब्रह्मविद्यामयं गोप्यं यथेष्टफलदं शिवे ।
न कस्य कथितं चैतद् त्रैलोक्यविजयेश्वरम् ॥ ३७ ॥
अस्य स्मरणमात्रेण देवी सद्यो वशी भवेत् ।
पठनाद्धारणादस्य कवचेशस्य साधकः ॥ ३८ ॥
कलौ विचरते वीरो यथा श्रीबगलामुखी ।
इदं वर्म स्मरेन्मन्त्री सङ्ग्रामे प्रविशेद्यदा ॥ ३९ ॥
युयुत्सुः पठन् कवचं साधको विजयी भवेत् ।
शत्रुं कालसमानं तु जित्वा स्वगृहमेति सः ॥ ४० ॥
मूर्ध्नि धृत्वा यः कवचं मन्त्रगर्भं सुसाधकः ।
ब्रह्माद्यमरान् सर्वान् सहसा वशमानयेत् ॥ ४१ ॥
धृत्वा गले तु कवचं साधकस्य महेश्वरि ।
वशमायान्ति सहसा रम्भाद्यप्सरसां गणाः ॥ ४२ ॥
उत्पातेषु च घोरेषु भयेषु विविधेषु च ।
रोगेषु च कवचेशं मन्त्रगर्भं पठेन्नरः ॥ ४३ ॥
कर्मणा मनसा वाचा तद्भयं शान्तिमेष्यति ।
श्रीदेव्या बगलामुख्याः कवचेशं मयोदितम् ॥ ४४ ॥
त्रैलोक्यविजयं नाम पुत्रपौत्रधनप्रदम् ।
ऋणं च हरते सम्यक् लक्ष्मीर्भोगविवर्धिनी ॥ ४५ ॥
वन्ध्या जनयते कुक्षौ पुत्ररत्नं न चान्यथा ।
मृतवत्सा च विभूयात् कवचं च गले सदा ॥ ४६ ॥
दीर्घायुर्व्याधिहीनश्च तत्पुत्रो वर्धतेऽनिशम् ।
इतीदं बगलामुख्याः कवचेशं सुदुर्लभम् ॥ ४७ ॥
त्रैलोक्यविजयं नाम न देयं यस्यकस्यचित् ।
अकुलीनाय मूढाय भक्तिहीनाय दम्भिने ॥ ४८ ॥
लोभयुक्ताय देवेशि न दातव्यं कदाचन ।
लोभदम्भविहीनाय कवचेशं प्रदीयताम् ॥ ४९ ॥
अभक्तेभ्यो अपुत्रेभ्यो दत्त्वा कुष्ठी भवेन्नरः ।
रवौ रात्रौ च सुस्नातः पूजागृहगतः सुधीः ॥ ५० ॥
दीपमुज्ज्वाल्य मूलेन पठेद्धर्मेदमुत्तमम् ।
प्राप्तौ सत्यां त्रिरात्रौ हि राजा तद्गृहमेष्यति ।
मण्डलेशो महेशानि देवि सत्यं न संशयः ॥ ५१ ॥
इदं तु कवचेशं तु मया प्रोक्तं नगात्मजे ।
गोप्यं गुह्यतरं देवि गोपनीयं स्वयोनिवत् ॥ ५२ ॥
इति श्रीविश्वयामले त्रैलोक्यविजयं नाम श्री बगलामुखी कवचम् ॥