भक्ति पाठ

द्वात्रिंश दशकम् (३२) – यक्ष कथा

द्वात्रिंश दशकम् (३२) – यक्ष कथा

परिचय

यह मौलिक मार्गदर्शिका द्वात्रिंश दशकम् (३२) – यक्ष कथा और उसके नाम में आए ज्योतिषीय भाषा का परिचय देती है। यह शैक्षिक समीक्षा है, कोई व्यक्तिगत पाठ या भविष्यवाणी नहीं।

पाठ

पुरा सुरा वर्षशतं रणेषु

निरन्तरेषु त्वदनुग्रहेण ।

विजित्य दैत्यान् जननीमपि त्वां

विस्मृत्य दृप्ता नितरां बभूवुः ॥ ३२-१ ॥

मयैव दैत्या बलवत्तरेण

हता न चान्यैरिति शक्रमुख्याः ।

देवा अभूवन्नतिदर्पवन्त-

-स्त्वं देवि चान्तः कुरुषे स्म हासम् ॥ ३२-२ ॥

तेजोमयं यक्षवपुर्दधाना ।

त्वं नातिदूरे स्वयमाविरासी-

-स्त्वां वासवाद्या ददृशुः सुरौघाः ॥ ३२-३ ॥

सद्यः किलाशङ्क्यत तैरिदं किं

मायाऽऽसुरी वेति ततो मघोना ।

अग्निर्नियुक्तो भवतीमवाप्तः

पृष्टस्त्वया कोऽसि कुतोऽसि चेति ॥ ३२-४ ॥

स चाह सर्वैर्विदितोऽग्निरस्मि

मय्येव तिष्ठत्यखिलं जगच्च ।

शक्नोमि दग्धुं सकलं हविर्भु-

-ङ्मद्वीर्यतो दैत्यगणा जिताश्च ॥ ३२-५ ॥

इतीरिता शुष्कतृणं त्वमेकं

पुरो निधायात्थ दहैतदाशु ।

एवं ज्वलन्नग्निरिदं च दग्धुं

कुर्वन् प्रयत्नं न शशाक मत्तः ॥ ३२-६ ॥

स नष्टगर्वः सहसा निवृत्त-

-स्ततोऽनिलो वज्रभृता नियुक्तः ।

त्वां प्राप्तवानग्निवदेव पृष्टो

देवि स्वमाहात्म्यवचो बभाषे ॥ ३२-७ ॥

मां मातरिश्वानमवेहि सर्वे

व्यापारवन्तो हि मयैव जीवाः ।

न प्राणिनः सन्ति मया विना च

गृह्णामि सर्वं चलयामि विश्वम् ॥ ३२-८ ॥

इत्युक्तमाकर्ण्य तृणं तदेव

प्रदर्श्य चैतच्चलयेत्यभाणीः ।

प्रभञ्जनस्तत्स च कर्म कर्तु-

-मशक्त एवास्तमदो निवृत्तः ॥ ३२-९ ॥

अथातिमानी शतमन्युरन्त-

-रग्निं च वायुं च हसन्नवाप ।

त्वां यक्षरूपां सहसा तिरोऽभूः

सोऽदह्यतान्तः स्वलघुत्वभीत्या ॥ ३२-१० ॥

अथ श्रुताकाशवचोऽनुसारी

ह्रीङ्कारमन्त्रं स चिराय जप्त्वा ।

पश्यन्नुमां त्वां करुणाश्रुनेत्रां

ननाम भक्त्या शिथिलाभिमानः ॥ ३२-११ ॥

ज्ञानं परं त्वन्मुखतः स लब्ध्वा

कृताञ्जलिर्नम्रशिरा निवृत्तः ।

सर्वामरेभ्यः प्रददौ ततस्ते

सर्वं त्वदिच्छावशगं व्यजानन् ॥ ३२-१२ ॥

ततः सुरा दम्भविमुक्तिमापु-

-र्भवन्तु मर्त्याश्च विनम्रशीर्षाः ।

अन्योन्यसाहाय्यकराश्च सर्वे

मा युद्धवार्ता भुवनत्रयेऽस्तु ॥ ३२-१३ ॥

त्वदिच्छया सूर्यशशाङ्कवह्नि-

-वाय्वादयो देवि सुराः स्वकानि ।

कर्माणि कुर्वन्ति न ते स्वतन्त्रा-

-स्तस्यै नमस्तेऽस्तु महानुभावे ॥ ३२-१४ ॥

त्रयस्त्रिंश दशकम् (३३) – गौतम कथा >>