भक्ति पाठ

सप्तविंश दशकम् (२७) – शताक्ष्यवतारम्

सप्तविंश दशकम् (२७) – शताक्ष्यवतारम्

परिचय

यह मौलिक मार्गदर्शिका सप्तविंश दशकम् (२७) – शताक्ष्यवतारम् और उसके नाम में आए ज्योतिषीय भाषा का परिचय देती है। यह शैक्षिक समीक्षा है, कोई व्यक्तिगत पाठ या भविष्यवाणी नहीं।

पाठ

दैत्यः पुरा कश्चन दुर्गमाख्यः

प्रसादितात्पद्मभवात्तपोभिः ।

अवैदिकं वैदिकमप्यगृह्णा-

-न्मन्त्रं समस्तं दिविषज्जयैषी ॥ २७-१ ॥

वेदे गृहीते दितिजेन विप्राः

श्रुतिस्थिरा विस्मृतवेदमन्त्राः ।

सान्ध्यानि कर्माण्यपि नैव चक्रुः

क्षितिस्त्ववेदाध्ययना बभूव ॥ २७-२ ॥

हृतेषु मन्त्रेष्वखिलेषु पूजा-

-यज्ञादि भूमौ न कृतं मनुष्यैः ।

सुरा अशक्तास्तदलाभखिन्ना

दैत्येन युद्धे बलिना जिताश्च ॥ २७-३ ॥

त्यक्त्वा दिवं ते गिरिगह्वरेषु

निलीय वर्षाणि बहूनि निन्युः ।

वृष्टेरभावाद्धरणी च शुष्क-

-जलाशया तर्षनिपीडिताऽभूत् ॥ २७-४ ॥

सर्वे तृषार्ताश्च हिमाद्रिमेत्य

त्वां ध्यानपूजानुतिभिर्भजन्तः ।

प्रसादयामासुरनेककोटि-

-ब्रह्माण्डकर्त्रीमखिलार्तिहन्त्रीम् ॥ २७-५ ॥

दृष्टा दयार्द्राक्षिशता त्वमेभिः

कृपाश्रुवर्षैर्नवरात्रमुर्व्याम् ।

जनाः शताक्षीत्यभिधां ददुस्ते ॥ २७-६ ॥

क्षुत्पीडितानां च चराचराणां

सर्वत्र नानाविधमन्नमिष्टम् ।

स्वादूनि मूलानि फलानि चादाः

शाकम्भरीति प्रथिता ततोऽभूः ॥ २७-७ ॥

दैत्यस्तु विज्ञाय समस्तमस्त्र-

-शस्त्रैः ससैन्यः प्रहरन् वपुस्ते ।

रणाङ्गणे सायकविद्धगात्रः

सशब्दमुर्व्यां तरुवत्पपात ॥ २७-८ ॥

स चासुरात्मा खलु वेदमन्त्रान्

चिरं पठंस्त्वामभिवीक्षमाणः ।

गतायुराविश्य परात्मनि त्व-

-य्यवाप मुक्तिं मिषतां सुराणाम् ॥ २७-९ ॥

वेदान्हृतानब्जभवानने त्वं

पुनश्च निक्षिप्य जगत्सुरक्षाम् ।

कृत्वा नुता देवगणैर्नरैश्च

तुष्टा तिरोऽभूः करुणार्द्रनेत्रा ॥ २७-१० ॥

भक्तस्य वै दुर्गतिनाशिनी त्वं

सुखप्रदा दुर्गमहन्त्रि मातः ।

दुर्गेति नाम्ना विदिता च लोके

विचित्ररूपास्तव देवि लीलाः ॥ २७-११ ॥

कोऽप्यस्ति चित्ते मम दुर्गमोऽयं

ज्ञातस्त्वया नैव मया तु देवि ।

यः सन्ततं द्रुह्यति मे तमाशु

संहृत्य मां रक्ष नमो नमस्ते ॥ २७-१२ ॥

अष्टाविंश दशकम् (२८) – शक्त्यवमानदोषम् >>