भक्ति पाठ

द्वाविंश दशकम् (२२) – कृष्ण कथा

द्वाविंश दशकम् (२२) – कृष्ण कथा

परिचय

यह मौलिक मार्गदर्शिका द्वाविंश दशकम् (२२) – कृष्ण कथा और उसके नाम में आए ज्योतिषीय भाषा का परिचय देती है। यह शैक्षिक समीक्षा है, कोई व्यक्तिगत पाठ या भविष्यवाणी नहीं।

पाठ

श्रियःपतिर्गोमलमूत्रगन्धि-

-न्यस्तप्रभो गोपकुले विषण्णः ।

कृष्णाभिधो वत्सबकादिभीतो

रुदन् सदा देवी निनाय बाल्यम् ॥ २२-१ ॥

हैयङ्गवीणं मथितं पयश्च

गोपीर्विलज्जः सततं ययाचे ।

स चाम्बया गोरसचौर्यचुञ्चु-

-रुलूखले पाशवरेण बद्धः ॥ २२-२ ॥

वनेषु भीमातपशुष्कगात्रो

गाश्चारयन् कण्टकविद्धपादः ।

वन्याम्बुपायी फलमूलभक्षी

दिने दिने ग्लानिमवाप कृष्णः ॥ २२-३ ॥

दैवेन मुक्तः स च गोपदास्या-

-दक्रूरनीतो मथुरां प्रविष्टः ।

कंसं निहत्यापि हताभिलाष-

-स्तत्रोग्रसेनस्य बभूव दासः ॥ २२-४ ॥

दृष्ट्वा जरासन्धचमूं भयेन

स बन्धुमित्रो मथुरां विहाय ।

धावन् कथञ्चिद्बहुदुर्गमार्तः

स द्वारकाद्वीपपुरं विवेश ॥ २२-५ ॥

स रुक्मिणीं जाम्बवतीं च भामां

कन्यास्तथा द्व्यष्टसहस्रमन्याः ।

समुद्वहन् सस्मितनर्मलापः

क्रीडामृगोऽभूत्सततं वधूनाम् ॥ २२-६ ॥

स दस्युवृत्तिस्त्रिदिवाज्जहार

भामानियुक्तः सुरपारिजातम् ।

सत्या च तं गोवृषवत्सरोषं

बद्ध्वा तरौ दुर्वचसाऽभ्यषिञ्चत् ॥ २२-७ ॥

श्रीनारदायातिथये तया स

दत्तोथ मुक्तो मुनिना च नीतः ।

ततस्तयाऽस्मै कनकं प्रदाय

पुनर्गृहीतस्त्रपयाऽऽप मौनम् ॥ २२-८ ॥

सूतीगृहाद्भीष्मकजासुते स

प्रद्युम्ननाम्नीश्वरि शम्बरेण ।

हृते शिशौ निर्मथिताभिमान

उच्चैरुदंस्त्वां शरणं प्रपन्नः ॥ २२-९ ॥

पुत्रार्थिनीं जाम्बवतीमपुत्रां

स तोषयिष्यन्नुपमन्युशिष्यः ।

मुण्डी च दण्डी च शिवस्य शैले

मन्त्रं जपन् घोरतपश्चकार ॥ २२-१० ॥

वरेण भर्गस्य दशात्मजान् सा

प्रासूत सर्वा दयिताश्च शौरेः ।

तथैव लब्ध्वा स सुतायुतानि

सुखं न लेभे निजकर्मदोषात् ॥ २२-११ ॥

शापादृषीणां धृतराष्ट्रपत्न्या-

-श्चान्योन्यवैरेण कृताहवेषु ।

सर्वे हता हन्त कुलं यदूनां

महत्प्रदग्धं वनमग्निनेव ॥ २२-१२ ॥

व्याधेषुविद्धो मृतिमाप कृष्णः

कुशस्थली चाब्धिजलाप्लुताऽभूत् ।

हा जह्रिरे दस्युभिरेनसाऽष्टा-

-वक्रस्य शापेन यदुस्त्रियश्च ॥ २२-१३ ॥

एवं हरिः कर्मफलान्यभुङ्क्त

न कोऽपि मुच्येत च कर्मबन्धात् ।

दुःखं त्वभक्तस्य सुदुस्सहं स्या-

-द्भक्तस्य ते तत्सुसहं भवेच्च ॥ २२-१४ ॥

जानास्यहं ते पदयोरभक्तो

भक्तो नु किं वेति न चैव जाने ।

त्वं सर्वशक्ता कुरु मां सुशक्तं

सर्वत्र भूयोऽपि शिवे नमस्ते ॥ २२-१५ ॥

त्रयोविंश दशकम् (२३) – महालक्ष्म्यवतारम् >>