Ashtakam

Sri Venkatesha Ashtaka Stotram (Prabhakara Krutam)

About

Sri Venkatesha Ashtaka Stotram (Prabhakara Krutam) is introduced as an ashtakam, a devotional hymn form associated with a focused sequence of verses. The guide offers context without prescribing a single way to recite or interpret it.

Hymn text

श्रीवेङ्कटेशपदपङ्कजधूलिपङ्क्तिः

संसारसिन्धुतरणे तरणिर्नवीना ।

सर्वाघपुञ्जहरणाय च धूमकेतुः

पायादनन्यशरणं स्वयमेव लोकम् ॥ १ ॥

शेषाद्रिगेह तव कीर्तितरङ्गपुञ्ज

आभूमिनाकमभितस्सकलान्पुनानः ।

मत्कर्णयुग्मविवरे परिगम्य सम्य-

-क्कुर्यादशेषमनिशं खलुतापभङ्गम् ॥ २ ॥

वैकुण्ठराजसकलोऽपि धनेशवर्गो

नीतोऽपमानसरणिं त्वयि विश्वसित्रा ।

तस्मादयं न समयः परिहासवाचां

इष्टं प्रपूर्य कुरु मां कृतकृत्यसङ्घम् ॥ ३ ॥

श्रीमन्नरास्तुकतिचिद्धनिकांश्च केचित्

क्षोणीपतीं कतिचिदत्र च राजलोकान् ।

आराधयन्तु मलशून्यमहं भवन्तं

कल्याणलाभजननायसमर्थमेकम् ॥ ४ ॥

लक्ष्मीपति त्वमखिलेश तव प्रसिद्ध-

-मत्र प्रसिद्धमवनौमदकिञ्चनत्वम् ।

तस्योपयोगकरणाय मया त्वया च

कार्यः समागमैदं मनसि स्थितं मे ॥ ५ ॥

शेषाद्रिनाथभवताऽयमहं सनाथः

सत्यं वदामि भगवंस्त्वमनाथ एव ।

तस्मात्कुरुष्वमदभीप्सित कृत्यजाल-

-मेवत्वदीप्सित कृतौ तु भवान्समर्थः ॥ ६ ॥

क्रुद्धो यदा भवसि तत्क्षणमेव भूपो

रङ्कायते त्वमसि चेत्खलु तोषयुक्तः ।

भूपायतेऽथनिखिलश्रुतिवेद्य रङ्क

इच्छाम्यतस्तव दयाजलवृष्टिपातम् ॥ ७ ॥

अङ्गीकृतं सुविरुदं भगवंस्त्वयेति

मद्भक्तपोषणमहं सततं करोमि ।

आविष्कुरुष्व मयि सत्सततं प्रदीने

चिन्ताप्रहारमयमेव हि योग्यकालः ॥ ८ ॥

सर्वासुजातिषु मया तु सम त्वमेव

निश्चीयते तव विभो करुणाप्रवाहात् ।

प्रह्लादपाण्डुसुत बल्लव गृध्रकादौ

नीचो न भाति मम कोऽप्यत एव हेतोः ॥ ९ ॥

सम्भावितास्तु परिभूतिमथ प्रयान्ति

धूर्ताजपं हि कपटैकपरा जगत्याम् ।

प्राप्ते तु वेङ्कटविभो परिणामकाले

स्याद्वैपरीत्यमिव कौरवपाण्डवानाम् ॥ १० ॥

श्रीवेङ्कटेश तव पादसरोजयुग्मे

संसारदुःखशमनाय समर्पयामि ।

भास्वत्सदष्टकमिदं रचितं [ ॥ ।]

प्रभाकरोऽहमनिशं विनयेन युक्तः ॥ ११ ॥

श्रीशालिवाहनशके शरकाष्टभूमि

सङ्ख्यामितेऽथविजयाभिधवत्सरेऽयम् ।

श्रीकेशवात्मजैदं व्यतनोत्समल्पं

स्तोत्रम् प्रभाकर इति प्रथिताभिधाना ॥ १२ ॥

इति गार्ग्यकुलोत्पन्न यशोदागर्भज केशवात्मज प्रभाकर कृतिषु श्रीवेङ्कटेशाष्टक स्तोत्रम् समाप्तम् ॥

श्रीकृष्णदास तनुजस्य मया तु गङ्गा

विष्णोरकारि किल सूचनयाष्टकं यत् ।

तद्वेङ्कटेशमनसो मुदमातनोतु

तद्भक्तलोकनिवहानन पङ्क्तिगं सत् ॥

पित्रोर्गुरोश्चाप्यपराधकारिणो

भ्रातुस्तथाऽन्यायकृतश्चदुर्गतः ।

तेषु त्वयाऽथापि कृपा विधीयतां

सौहार्दवश्येन मया तु याच्यते ॥